Onze baan in de Melkweg

Op youtube zag ik een filmpje dat me sterk aan het denken zette. Het plaatst allerlei dingen die plaats vinden op aarde in een veel breder verband. Zonder oplossingen, zonder richtlijnen, zonder echte duidelijkheid. Maar toch fascinerend genoeg om er dit blog over te schrijven.

  • Op aarde zijn er wereldwijd klimaatveranderingen en ook de geofysische omstandigheden lijken sterk te veranderen.
  • De aardas is verschoven.
  • Het aardmagnetisch veld is vanaf het jaar 0 al aan het afnemen. De laatste 500 jaar gaat dat in een sneller tempo. De laatste 20 jaar zijn de veranderingen uiterst grillig.
  • Het weer is wereldwijd steeds extremer aan het worden
  • Het aantal aardbevingen neemt wereldwijd dramatisch toe: vier keer zoveel zijn het er nu als 50 jaar geleden
  • Er zijn meer vulkaan uitbarstingen: vijf keer zoveel in 1975 als in 1875
  • In 1993 waren er vier keer zoveel natuurrampen als in 1963

De klimaatveranderingen worden aan de mens toegeschreven. Dat zal voor een groot deel ook wel kloppen. Maar al de overige veranderingen zijn van een andere orde. Een aantal wetenschappers kijkt verder, men kijkt naar ons zonnestelsel en men kijkt zelfs naar onze Melkweg. Want ons zonnestelsel beweegt zich ook in onze Melkweg en het begint door te dringen dat ook dat invloed kan hebben op ons hele zonnestelsel. En het lijkt er steeds meer op dat dat misschien wel de voornaamste oorzaak is van veel veranderingen, om te beginnen bij onze zon, de kern van ons zonnestelsel, maar ook bij de andere onderdelen, de planeten waaronder de aarde.

  • Sinds 1900 is de magnetische activiteit van de zon sterk toegenomen (230%). De magnetische polen van de zon keren zich om de elf jaar om. Er ontstaan zo tijdens elke elfjarige piek enorme “zonnewinden” met sterrenstof en straling. Maar op dit ogenblik blijft dat maar doorgaan, ook al is er geen elf-jaarlijks maximum. Het hele zonnestelsel heeft daardoor te lijden onder een zondvloed van sterrenstof. De sluisdeuren lijken geopend.
  • Onze maan heeft een heel dunne atmosfeer. Maar die is langzaam dikker aan het worden. Rond de maan bevindt zich bovendien een laag met natrium die er vroeger niet was.
  • Op Mercurius is er poolijs ontdekt, en tegelijk is er een sterk magnetisch veld waargenomen.
  • De laatste veertig jaar is de atmosfeer van Venus 2,5 keer zo helder geworden.
  • Mars lijkt steeds warmer te worden. De poolkappen zijn al een tijd verdwenen.
  • Jupiter is twee keer zo helder geworden. Er zijn nog veel meer veranderingen zichtbaar in de atmosfeer van Jupiter, de vraag alleen is of dit niet altijd al zo geweest is, omdat nauwkeurige historische metingen ontbreken.
  • Op Saturnus zien we gedurende de afgelopen dertig jaar een grote afname van equatoriale straalstroomsnelheden en tegelijk verschijnen er verrassende golven van röntgenstralen vanaf de evenaar. Een breed hexagonaal patroon op Saturnus is sterk van kleur veranderd en men heeft de oorzaak nog niet weten te achterhalen.
  • Uranus leek voorheen een vrij stabiel uiterlijk te hebben, er waren blijkbaar geen grote veranderingen in de atmosfeer. Maar sinds 2003 kunnen we dat niet meer zeggen. Vooral in de pool-regio’s zijn er dingen gaande. Omdat Uranus geen interne energiebron heeft moeten de veranderingen wel veroorzaakt worden door de zon.
  • De helderheid van de atmosfeer van Neptunus is met 40% toegenomen. Zijn maan Triton werd in 1989 door de Voyager bezocht, maar sindsdien lijkt hij veel warmer geworden te zijn. De bevroren atmosfeer begint te smelten en gasvormig te worden.
  • Pluto verwijdert zich in zijn baan op dit moment van de zon, waardoor de atmosferische druk zou moeten afnemen. Maar juist het tegenovergestelde gebeurt. Wetenschappers denken dat Pluto misschien is aangeland op een punt van ons melkwegstelsel waar een hoger energieniveau heerst.

Aan de uithoeken van ons zonnestelsel bevindt zich een gebied met een gloeiend plasma. De zichtbaarheid daarvan is met maar liefst 1000% toegenomen. Bevindt het hele zonnestelsel zich misschien op dit moment in een gebied van de Melkweg met een hoger energieniveau? Is dat de hoofdoorzaak van al de veranderingen? En is vooral de verandering die de zon daardoor ondergaat niet indirect weer de belangrijkste oorzaak van ook al de veranderingen op de planeten?

Op youtube is een filmpje te zien welk gaat over deze veranderingen in ons zonnestelsel.

Ik denk dat deze macro waarnemingen ook in de microwereld zichtbaar zouden moeten zijn. Door de microscoop. Heeft men dat soort onderzoeken al gedaan? Met vergelijkingen over langere tijd? En dan heb je nog de mentale veranderingen. Of ziektes. Het zal in eerste instantie moeilijk zijn  om een link te leggen. Maar hij zou er moeten zijn is mijn  stellige overtuiging.

Het zet de hele kijk op ons bestaan, op het leven in een ander daglicht en relativeert veel dagelijkse dingen. Er zijn nog te veel onduidelijkheden. Oorzaak-gevolg is waarschijnlijk niet rechtlijnig, maar allemaal indirect. Dat maakt het heel diffuus. Op een bepaald moment verandert er iets in de golfstroom op aarde. We weten zo ongeveer wat de gevolgen daarvan zijn. De meest duidelijke oorzaak lijkt het smelten van de poolkappen. Maar er zijn waarschijnlijk veel meer oorzaken. En die werken samen of juist tegen elkaar in. De grote lijn die al de veranderingen veroorzaakt zou wel eens gevormd kunnen worden door de veranderingen in het zonnemagnetisme. En de veranderingen op de zon zouden we wel eens in de Melkweg moeten zoeken. En aan al die dingen kunnen we niets doen. We zijn maar uiterst nietige wezentjes, puntjes op een nietig planeetje. 99% van het leven op aarde kennen we niet. Dat bevindt zich diep in de oceanen en zelfs onder de oceanen. Als de ene procent die we wel kennen door een grote ramp vernietigd wordt dan zal vanuit de overgebleven 99% het leven op een aangepaste manier opnieuw vorm gegeven worden. Dat is in het verleden al eerder gebeurd. Sneu voor de mensheid. Maar we bestaan pas enkele miljoenen jaren. Dat is niet meer dan een paar uur in de eeuwigheid.

Ik heb het filmpje bekeken en ik heb er over nagedacht. Je kunt er al snel een sensatie-etiketje op plakken. Dat wil ik niet. Ik probeer met open vizier verder te kijken dan onze aarde. En voor mij was het nieuw dat je ook naar de plaats van ons zonnestelsel in de Melkweg zou kunnen kijken. Waarom niet? We hebben te maken met dingen die zelfs de meeste wetenschappers ver boven hun verstand gaan.

Nu sneeuwt het. Dat is normaal, het is december. Misschien is dat over honderd jaar niet meer normaal. Misschien is dan de golfstroom zodanig van richting veranderd dat we de aangename temperaturen die hij bij ons ’s winters veroorzaakt achter ons gelaten hebben. Zodat de winter hier Siberische trekjes begint te krijgen. Of besluit de mensheid zelf al eerder de stekker er uit te trekken? Het is allemaal mogelijk. Maar ik denk dat het leven op de lange duur gewoon doorgaat. Met of zonder mens.

Onze zon bevindt zich in een interessant deel van de Melkweg. En over enkele miljoenen jaren is hij daar weer uit. En gaat gewoon verder. Met al zijn planeten. Alsof er niets gebeurd is.

 

 

 

Over Pieter Simons

Docent muziektheorie, componist. Interesses: geschiedenis algemeen, kunstgeschiedenis, lokale geschiedenis, muziek en muziektheorie, filosofie, astronomie, fotografie, natuur, wilde bloemen
Dit bericht werd geplaatst in Astronomie, filosofie en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s