Ze lijken vooral te komen uit het deel van de hemel waar je het sterrenbeeld Perseus kunt zien. Meer dan 20 jaar geleden was er een feest bij mijn zwager in Zuid-Frankrijk. Het was toen een mooie maanloze nacht en daar zag ik ze: sommige heel fel, andere weer wat minder, sommige snel, andere leken juist vrij langzaam te gaan. Na een tijdje besloot ik om ze te gaan tellen. Het waren er vanaf dat moment meer dan 100. Je weet niet of en wanneer er weer een komt, dat maakt het spannend en maakt het dat je wil blijven kijken. Maar dat was lang geleden. En niet in Nederland. Gisteravond was er weer een maanloze nacht en terwijl het eerder op de avond behoorlijk heiïg was was dat vanaf half elf afgelopen, er was een mooie heldere hemel. Samen met mijn vrouw en een andere zwager die bij ons logeerde gingen we kijken. We liepen een eindje de polder in, tot een punt dat vrij zicht bood op het sterrenbeeld Perseus. Niets. Ik besloot om op mijn rug te gaan liggen. Het asfalt was nog warm van de enigszins benauwde zon van die middag. Het lag lekker. Recht boven me zag ik de zomerdriehoek met Altair, Deneb en de meest heldere van de drie: Wega. O nee, ik moest juist meer naar beneden kijken. Niets. Ik zag de lange sliert sterren van Andromeda en mijn zwager had onthouden hoe je de Andromedanevel kon vinden: eerst naar Cassiopeia kijken, die zie je altijd makkelijk, via het rechteruiteinde van de W naar het Pegasus vierkant en.. o nee, ik zou toch naar Perseus kijken! Maar Perseus hield zich rustig.
-‘Waw!!’ Alle drie tegelijk zagen we het, bijna een vuurbol, van links naar rechts, kijkende in de richting van Perseus. En daarna ging onze held los. Enkele minuten later zagen we een tweede vuurstreep, een langzame. Ook die zagen we alle drie tegelijk. En binnen het kwartier schoot Perseus nog enkele pijlen op ons af. De Griekse held kon het nog steeds!
Er was nog iemand bij. Tussen alle pijlen in hoorden we om de 10 seconden het klaaglijke roepen van een bosuil. Hij kwam steeds dichter bij. Toen we in bed lagen bleef hij roepen. Logisch. Perseus bleef ook schieten. Laat in de nacht werd ik wakker. De bosuil was er nog steeds. Dus Perseus ook. Met een prooi in zijn hand!