The God Squad

In een gevangenenkamp in Duitsland schrijft Messiaen in 1941 zijn quatuor pour la fin de temps. Aan het einde van de tweede wereldoorlog was het einde der tijden zeer nabij toen er drie atoombommen vielen. De eerste, trinity, was een testbom in de woestijn van New Mexico op 16 juli 1945. Precies op dat moment werd in de nabijheid een meisje geboren, welk de naam “Trinity” kreeg. Haar twee broers waren “Little man” en “Fat man” (de namen van de bommen op Hiroshima en Nagasaki). Een heilige drieëenheid, samen goed voor het einde der tijden?

the god squadDe groep “Ausdauer” maakte rond dit gegeven een prachtig muziektheaterstuk. Gisteravond was de premiere in theater de Kikker in Utrecht. Vier muzikanten, in het stuk genoemd  “the God Squad”, samen met een toneelspeelster, zangeres, muzikante (Gabby Bakker). Eigenlijk een solovoorstelling met prachtige live muziek.

Wat maakt dit stuk zo bijzonder belangwekkend en de moeite waard om te zien en te horen? Voor mij waren dat drie dingen.

Op de eerste plaats het meeslepende verhaal van Trinity, gespeeld door Gabby Bakker. Volkomen natuurlijk speelt ze zich zelf en alle mogelijke andere mensen die ze in haar leven tegenkomt, zoals de moeder overste die haar in het nonnenweeshuis martelt omdat ze zich niet gedraagt, wat later op een andere manier terugkomt als een politiefunctionaris hetzelfde doet. Ze is mismaakt ter wereld gekomen en krijgt steeds meer bulten en andere kwalen tengevolge van de plutoniumstraling. Door iedereen wordt ze uitgekotst maar ze overleeft lang doordat ze houdt van zingen. Begin en einde komen samen, dat verklap ik even nog niet. Zoals het begin der tijden en het einde der tijden een gelijktijdig moment vormen. De engel Gabriel die in de apocalyps het einde aankondigt, de roos van Jericho, allemaal symbolen die naar beide momenten refereren.

Op de tweede plaats het muziektheater. Vier muzikanten: een contrabassist, violist, gitarist en (bas)klarinettist spelen muziek. Muziek door hen zelf geschreven, af en toe ondersteund met geluidsfragmenten van indianengezang. Indianen die vooral ook later, slachtoffer waren van nog meer atoomproeven. Maar vooral ook afgewisseld met arrangementen van delen en fragmenten uit “Quatuor pour la fin du temps” van Messiaen. Al snel herkennen we bij de viool het flageoletmotief uit het eerste deel, daar door cello gespeeld. Later ook een keer de klarinet (de ochtendvogel) uit het eerste deel. Maar ook de swingende bijna rockmuziek uit het unisonodeel, nu gespeeld door gitaar, viool en klarinet. Alles ondersteunt voortdurend het verhaal. Heel soms ook even geen muziek. Ook een keer iets langer zit Trinity in gedachten stil en horen we alleen maar de muziek van Messiaen. Opvallend was dat je na dat deel de neiging had om voor de muziek te gaan applaudisseren. Want die muziek is hels moeilijk om te spelen, vooral in ritmisch opzicht. Uiterste concentratie en op elkaar letten is vereist. Dat alles een uur en veertig minuten achter elkaar non stop. Voor iedereen een zeer zware opgave. Maar je blijft ademloos aan je stoel gekluisterd zitten. En klappen zou ongepast geweest zijn. Je mag de spanning niet doorbreken. Het leven gaat door, zonder pauze.

Op de derde plaats doordat je als kijker en luisteraar achterblijft met vragen, je gaat over veel dingen nadenken. In de een uur en veertig minuten krijg je een opfriscursus geschiedenis van 1945 tot in de zeventiger jaren. Belangrijke gebeurtenissen als de rassenrellen, spoetnik, eerste mens op de maan, hippietijdperk. Alles komt langs. Maar omdat het verhaal van een tragische vrouw in deze periode centraal staat gaat het verder dan een geschiedenisles. Het zegt iets over de mens zelf en over zijn destructieve neigingen. Over hoop en wanhoop. Over de zin van het bestaan.

Over de voorstelling en volgende speeldagen:

http://www.stichting-ausdauer.nl/

Ook over de trinitybom is veel terug te vinden op internet, bijv. onderstaande site geeft de nodige informatie. Het filmpje daaronder is deel 6 uit een serie van 9, en begint op het moment van de ontploffing

https://en.wikipedia.org/wiki/Trinity_(nuclear_test)

Over Pieter Simons

Docent muziektheorie, componist. Interesses: geschiedenis algemeen, kunstgeschiedenis, lokale geschiedenis, muziek en muziektheorie, filosofie, astronomie, fotografie, natuur, wilde bloemen
Dit bericht werd geplaatst in muziek, recensie, theater en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op The God Squad

  1. Nely Spijker zegt:

    Een indrukwekkend weergegeven indruk van indrukwekkend stuk

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s