Lente

-‘Morgenavond om 10 uur begint de lente!’
Zo sprak ik eergisteren.
-‘Hè opa, dat kán toch niet. De lente is toch niet op ‘n  úúr?’
Ik begreep wat hij bedoelde. Hij is jarig in de lente, het kan toch niet lente zijn om tien uur. Ik vertelde hem dat het heel lang lente is, maar je kunt wel precies zeggen wanneer de lente begint. De lente begint namelijk als de zon precies boven de evenaar staat. Hij hoorde het woord evenaar en pakte de globe.
-‘Dit is toch de evenaar opa?’
Dat had hij goed onthouden. We hadden het er ooit over gehad. Toen hij de globe daar toch zo in zijn handen had ging ik verder over het begrip lente. Ik liet met de globe zien hoe de aarde scheef staat. En toen hield ik in mijn ene hand een denkbeeldige zon vast. Dat vond hij maar niks.
-‘Wacht even opa, ik pak de zon’.
Hij pakte een geel balletje en hield dat op de plaats waar ik eerst de denkbeeldige zon hield.
-‘Let op’, vroeg ik nu, ‘waar schijnt de zon nu het meeste, op welk deel van de aarde?’
Hij bestudeerde de plek waar ik naar wees.
-‘Op Zuid-Amerika’.
-‘OK, dan is het daar nu zomer. En kijk, zie je hoe hier veel minder zon komt? Daar wonen wij. Daar is het nu winter. En, let op!
Heel langzaam bewoog ik de aarde een stukje om het balletje heen en zei intussen, ook heel langzaam ‘januari, februari, maart..’
-’20 maart. Nú schijnt de zon recht op de evenaar. Nú begint de lente. En hij staat er helemaal precies om 10 uur vanavond. De mensen hebben afgesproken zo gauw dat zo is, dán begint de lente.’
Ik bewoog weer een stukje verder.
-‘Kijk, nu komt hier de meeste zon. Zie je, hier wonen wij. Bij ons begint nu de zomer en is het juist in Zuid-Amerika winter.’
Ik maakte het rondje af. Het is moeilijk te snappen, dat realiseerde ik me. Maar even later zei hij:
-‘Dát ga ik tekenen.’

zon-en-aardeHij pakte een stuk papier en tekende de aarde met de zon. Ik kon op de tekening nog niet goed zien dat het  lente was. Maar hoe teken je dat? Maakt niet uit, hij verwerkte het op zijn manier. Zoals hij ook de tram gaat tekenen als we daar in gezeten hebben. Leren begint met nieuwsgierigheid. Daarna moet de informatie verwerkt worden. Hij verinnerlijkt dingen door ze te tekenen. Of soms gaat hij ze ook na spelen. Hij loopt dan in gedachten door de kamer, al bewegende met zijn armen. Zijn ogen kijken dan uiterst wazig. Alsof hij in trance is. Vaak ook neuriet of zingt hij erbij. Hij is dan letterlijk in de zevende hemel.

Vanmiddag hoorde ik voor de eerste keer dit jaar een aantal grutto’s. Ook nu in de schemering zingen er veel vogels. Het is lente, zowel op de aarde als in de hemel.

 

Over Pieter Simons

Docent muziektheorie. Interesses: geschiedenis algemeen, kunstgeschiedenis, lokale geschiedenis, muziek en muziektheorie, filosofie, astronomie, fotografie, natuur, wilde bloemen. En daarnaast allerlei maatschappelijke dingen als onderwijs en opvoeding
Dit bericht werd geplaatst in Astronomie, natuur, pedagogiek en onderwijs en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Lente

  1. Anoniem zegt:

    😍😍😍😍😍😍😍😍😍

    Liked by 1 persoon

  2. Mirjam zegt:

    Wat een mooie, liefdevolle teksten schrijf je over je kleinzoon!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.