Gisteren woonde ik een concert bij in de Sint Jan van Gouda. De uitvoerenden waren de leden van het Ensemble Hermes. Voor aanvang van het concert hoorde ik nog een stukje van de repetitie, een deel waarin alleen de mannen van het ensemble zongen. Ze zongen “Salvatoris hodie” van Perotinus, muziek geschreven rond 1200. Muziek die je vrijwel nooit hoort, heel bijzonder! Doordat het buiten onbewolkt was waren de vensters van de kerk wonderschoon. Op de achtergrond in onderstaande film zie je een deel van het venster waarop Johannes de Doper Jezus doopt.

Het programma gaf een polyfoon vergezicht, muziek vanaf Hildegard von Bingen tot en met een compositie van de ensembleleider Jeroen Spitteler uit 2024. Hij leidt in dit ensemble zangers op om vanuit de oorspronkelijke notatie te komen tot de essentie van de polyfonie. De zangers stonden bij een aantal werken, zoals dat van de Missa Papae Marcelli van Palestrina, in twee zestallen rond een standaard. Daarop stonden de grote koorboeken met de originele notatie.

Bij het Gents altaarstuk van Hubert van Eyck zie je hoe dat er in die tijd (in dit geval 1432) uit zag.

Aan de linkerkant van de kerk had ik tijdens en voor het het concert een mooi uitzicht op enkele glazen uit de “Johannes-cyclus”. Hier zie je een detail van glas 13, Jezus debatteert met schriftgeleerden in de tempel terwijl Maria en Jozef hem zoeken. Je ziet hoe ze op de achtergrond aan komen lopen, ze hebben hem eindelijk gevonden. ‘Kijk Jozef, daar zit hij!’

Ik was bij het concert het meest gecharmeerd van “Os justi” van Anton Bruckner. Romantische polyfonie, heel bijzonder. Maar ook de uitvoering met 5 vrouwelijke zangers van “Ave Generosa” van Hildegard von Bingen (enigszins bewerkt door Jeroen Spitteler) en de canon “Nesciens Mater” van Jean Mouton vond ik erg mooi. Het concert wordt a.s. vrijdag nog herhaald in de Pieterskerk van Utrecht en zaterdag in de Waalse kerk van Amsterdam.