De maan, Venus en het ISS

Nu, eind maart 2020, is het ruimtestation ISS weer een aantal keren goed te zien, vanavond was dat rond 8 uur het geval. We hebben al een hele tijd schitterende, bijna wolkenloze luchten. Venus staat al maanden elke avond in het westen. Al enkele dagen achter elkaar kroop de maan naar hem toe en vanavond staat hij er het meest dichtbij: we zien nu een mooie conjunctie tussen beide hemellichamen. Deze conjunctie werd heel even nog uitgebreider doordat het ISS zich bij het gezelschap voegde. Ik maakte een korte opname, als je een goed scherm hebt zie je al vrij snel het ISS vanuit de horizon omhoog komen. Rechts van Venus. Op het moment dat ik inzoom zie je het station veel beter.

Ik ontdekte onlangs een mooie video waarin André Kuipers op een leuke manier iets vertelt over het verblijf in het ruimte station ISS. Er is van die heel uitgebreide versie een korte kinderversie gemaakt. Mijn oudste kleinzoon vond de gewichtloosheid erg fascinerend, maar hij vond het ook eng. Bij deze heeft hij besloten geen ruimtevaarder te worden! Ik denk dat hij enigszins claustrofobisch is, hij wordt ook panisch van tunnels. Maar hier liep hij niet voor weg maar bleef tot het einde kijken. Hieronder de uitgebreide versie.

Zweven door smalle gangen in een ruimtevaartstation is misschien eng, maar het coronavirus is voor mijn kleinzoon nog veel enger. Ik weet niet wat hij er allemaal van mee krijgt, maar blijkbaar genoeg om er ’s avonds lang bang wakker van te liggen. Deze week bouwde hij eerst van duplo een trein die gereviseerd moest worden. Hij imiteert dan een filmpje waarop dat te zien was. Maar ook bouwde hij een ziekenhuis. In het prachtige boek “Nederland” van Charlotte Dematons staan allerlei tekeningen van plekken in Nederland. Herkenbare plekken, zoals de Blaak in Rotterdam. Er is ook een pagina waarop een ziekenhuis is te zien, met een helikopterplatform op het dak. Je ziet hoe er in de straat een ziekenauto komt aanrijden. Hij fantaseert dan wat er allemaal gebeurd kan zijn. Door de vensters van het ziekenhuis zie je verpleegafdelingen met patiënten.

-‘Opa, hoe gaat dat, een operatie? Kun je me daar een filmpje van laten zien?’
-‘Nee, ik weet niet of die filmpjes er zijn. Maar ik ga ze ook niet zoeken. En elke operatie is weer heel anders. Het doet trouwens geen pijn want de mensen worden verdoofd, dan voel je niets. Maar laten we maar naar iets anders kijken. Volgens mij is dat helemaal niet zo leuk om naar een operatie te kijken.’
-‘Wanneer is dat corona nu weg? Komen er mensen op mijn verjaardag?’
-‘6 juni, ik denk dat we jouw verjaardag wel kunnen vieren. Dat duurt nog een hele tijd. En anders vieren we hem toch gewoon een tijd later?’

Vervolgens begon hij op te sommen wat hij graag wilde hebben voor zijn verjaardag. Ik denk zelf aan een cadeautje dat hij niet opsomde. Verkleedkleren. Hij vind het heerlijk om zich regelmatig een rol toe te eigenen. Koning, bisschop, machinist. Tegen die tijd is er vast weer iets waar hij iets mee kan. En ook zijn broer, maar vooral zijn zusje vinden dat heerlijk. Hij speelt steeds vaker met zijn 3,5 jaar jongere zus. In dat soort fantasiespelletjes vinden ze elkaar. Eergisteren trouwde hij met haar. Zij had een oneindig lange sleep van een oud laken. Statig liepen ze naar het altaar.

Maar gelukkig zijn ze ook weer niet voortdurend met dat virus bezig. Het spelen aan het strandje was een aantal dagen heel goed mogelijk. Er was wel veel wind, maar het was helemaal niet koud. En mijn oudste kleinzoon is steeds meer en langer piano aan het spelen. Nadat hij het begin van de sonate facile van Mozart had gehoord probeert hij dat stuk nu ook te spelen. En Für Elise van Beethoven. En nog een stuk of wat andere deuntjes. Fascinerend om te zien hoe hij al rommelende steeds verder komt..

Boven in het ISS zitten drie astronauten. Ze zaten er al lang voordat het coronavirus een internationale crisis veroorzaakte. In het luchtledige, ver buiten de dampkring. Met een enorme snelheid, maar liefst twaalf keer per etmaal draaien ze in een steeds iets veranderende baan om de aarde. Hele periodes kun je vanuit Nederland het ruimteschip niet zien. Dan opeens zijn er een aantal mogelijkheden. Nu, eind maart dus ook weer. Over een tijd zullen de passagiers afgelost worden door nieuwe astronauten. En ooit zal het ruimteschip afgedankt worden denk ik. De maan en Venus niet. De maan blijft onvermoeibaar haar rondjes rond de aarde draaien. En wij deinen met haar mee in de getijden van eb en vloed. Venus zal eeuwig schitterend als avondster of morgenster aan de hemel blijven staan. Waakzaam, als godin van liefde en kunst. Dingen die we in deze periode hard nodig hebben.

Over Pieter Simons

Docent muziektheorie. Interesses: geschiedenis algemeen, kunstgeschiedenis, lokale geschiedenis, muziek en muziektheorie, filosofie, astronomie, fotografie, natuur, wilde bloemen. En daarnaast allerlei maatschappelijke dingen als onderwijs en opvoeding
Dit bericht werd geplaatst in Astronomie, autisme en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De maan, Venus en het ISS

  1. Hans Blijdorp zegt:

    Mooi, Pieter! Heel leerzaam. Ook mooi om op afstand op deze manier toch verbinding met jullie te hebben.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.